ΔΙΧΑΖΕΙ ἤ ΑΦΥΠΝΙΖΕΙ ἡ πρόταση τῆς κας Ἀντωνέλλη Άναστασίας[βίντεο]

Foto:lesvosnet

Πέτρος Καναρίδης

Ἡ πρόταση τῆς κας Ἀντωνέλλη Άναστασίας Ἀντιπεριφερειάρχου Β. ΑΙΓΑΙΟΥ σχετικὰ με θέμα που προέκυψε γιὰ τὶς κινητοποιήσεις τῶν ἀγροτῶν στὴν Λέσβο κέντρισε τὸ ἐνδιαφέρον μας, διότι φέρει στὴν ἐπιφάνεια ὄψεις τῆς Πολιτικῆς ,ποὺ κατὰ τὴν γνώμη μας χρήζουν συζητήσεως καὶ ἔχουν μία διαχρονικὴ διάσταση. Ἐξ αὐτοῦ θελήσαμε νὰ παραθέσουμε τὶς ἀπόψεις μας σχετικὰ καὶ προτεἰνουμε στὸν ἀναγνώστη ποὺ δὲν γνωρίζει τὰ διαμειφθέντα στὸ Περιφερειακὸ Συμβούλιο πρωτίστως νὰ παρακολουθήσει το βίντεο ποὺ ἀμέσως παρακάτω προβάλλεται.

Ἡ πρωτοβουλία λοιπὸν τῆς Ἀντιπεριφερειάχου πρωτογενοῦς τομέα, Ἀναστασίας Ἀντωνέλλη νὰ θέσει σὲ ψηφοφορία ἐκτὸς ἡμερησίας διατάξεως στὴν Συνεδρίαση τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβουλίου τὴν πρόταση νὰ μὴν δώσει ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Περιφερείας τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχουν ζητηθεῖ ἀπὸ τὴν Ἀστυνομία γιὰ τὶς ἀγροτικὲς κινητοποιήσεις στὸ πλαίσιο ἔρευνας ποὺ διεξάγεται φέρει στὴν έπιφάνεια ὀρισμένα θέματα καὶ προβληματισμοὺς, ποὺ κατὰ τὴν γνώμη μας εἶναι χρήσιμο νὰ ἀναδειχθοῦν. Καὶ τοῦτο, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν άφοροῦν καὶ ἀγγίζουν τὴν σχέση νομιμότητας καὶ ἠθικότητας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ δίλημμα ποὺ καλοῦνται νὰ ἀντιμετωπίσουν συχνὰ αἱρετοὶ πολιτικοὶ ἄρχοντες ἤ ἀξιωματοῦχοι σὲ ὁποιαδήποτε βαθμίδα διοίκησης καὶ εξουσίας.

Ἡ πρόταση τῆς Ἀντιπεριφερειάρχου πηγάζει ἀπὸ καὶ θεμελιώνεται σὲ ἕνα ἠθικὸ-πολιτικὸ ὑπόβαθρο ποὺ ἐπιβάλλει τὴν προάσπιση τῶν ἀπεργῶν συμπολιτῶν καὶ τὴν προστασία τους ἀπὸ τὴν ἐπιχειρουμένη ποινικοποίηση τῶν κινητοποιήσεων , μὲ σκοπὸ τὸν ἐκφοβισμὸ καὶ τὴν κάμψη τῆς άγωνιστικότητάς τους. Καὶ ἔτσι προκύπτει ἡ διάσταση ἀνάμεσα στὴν νομιμότητα καὶ τὴν ἠθικότητα, καθότι συγκρούεται τὸ ἀπαρέγκλιτο τοῦ γραπτοῦ νόμου μὲ τὸ ἀγραφο τῆς συνειδήσεως.

Ἡ λειτουργία τῶν Πολιτικῶν Θεσμῶν καθορίζεται μὲ συγκεκριμένη νομοθεσία . Ὅμως ἀποδέκτες τῶν ἀποφάσεων εἶναι οἱ πολίτες, δηλαδὴ ἄνθρωποι καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ ἀποφάσεις ποὺ λαμβάνονται ὡς κριτήριο ὀφείλουν να ἔχουν τὸν ἄνθρωπο. Τὴν ἱκανοποίηση δηλαδὴ οἰκονομικο-κοινωνικῶν ὅρων διαβίωσης καὶ ἐξασφάλιση πνευματικο-ψυχικῶν προϋποθέσεων , μὲ σκοπὸ τὴν πρόδο καὶ ἐξέλιξὴ του ὡς πολιτικοῦ ὄντος. Μόνο ποὺ ἀπαιτεῖται καὶ ἕνα ἠθικὸ πλέγμα ἀξιῶν «αἰδοῦς καὶ δίκης», δηλ. σεβασμοῦ καὶ δικαιοσύνης. Καὶ μὲ αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ ἡ Πολιτικὴ ἕπεται τῆς Ἠθικῆς οἱ ὁποῖες ὠς ἀδιάσπαστη ἑνότητα καθορίζουν τὸν ἀνθρωποκενρικὸ χαρακτῆρα καὶ προσανατολισμὸ ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν οἱ πολιτικὲς άποφάσεις ποὺ λαμβάνονται στὰ διάφορα θεσμικὰ πολιτικὰ ὄργανα.

Στὸ ἕνα πλαίσιο λοιπὸν γενίκευσης τοῦ θέματος «τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ τήρηση τῶν νόμων ἀποτελεῖ θεμέλιο λίθο γιὰ τὴν κοινωνικὴ συνοχὴ εἶναι σωστό. Ὅμως ἡ τήρηση τῶν νόμων ( τῶν ὁποιωνδήποτε νόμων) εἶναι πάντοτε ἀρετή; Διότι ἀκόμη καὶ νόμοι ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ δημοκρατικὲς διαδικασίες, μπορεῖ νὰ μὴν ἐξυπηρετοῦν τὸ κοινωνικὸ σύνολο ἤ νὰ ἐξυπηρετοῦν μία κοινωνικὴ τάξη ἤ ὁμάδα εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸ ἀπὸ τὴν ἱστορία ὅτι οἱ οἰκονομικὰ ἰσχυρὲς τάξεις καθορίζουν τὸ νομικὸ πλαίσιο τῆς κοινωνίας. Ἐξ ἄλλου μία πράξη μπορεῖ νὰ εἶναι νόμιμη, ἀλλὰ ὅχι ἠθική, διὀτι κατά μία ἀντίληψη, ὁ νόμος ἐπιβάλλει τὸ ἐλάχιστον τῶν ὑποχρεώσεων, ἐνῶ ἡ ἠθικὴ ἀπαιτεῖ πολλὰ περισσότερα καὶ γιατὶ ἀκόμα κάποιος ἥ κάποιοι νόμοι δὲν ταυτίζονται μὲ τὴν δικαιοσύνη καὶ τὴν ἠθική.» ( ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Δοκίμιο τοῦ Ἀθ. Κιτσάκη ‘’ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΤΗΤΑ’’

Μὲ τοὺς ἀγρότες λοιπὸν ποὺ ἐπί τῆς οὐσίας ἐπιδιώκουν τὴν ἀποτροπὴ σχεδίων καὶ ἐνεργειῶν ποὺ ἀποβλέπουν στὸν ἀφανισμὸ τὴς γεωργικῆς παραγωγῆς συνολικὰ ἤ μὲ τὴν νομιμότητα ποὺ διευκολὐνει ἐξ ἀντικειμένου τὴν διαδικασία ποινικοποίησης τῶν ἀγωνιστικῶν κινητοποιήσεων τῶν άγροτῶν; Αὐτὸ εἶναι τὸ δίλημμα ἐν προκειμένω, γενικῶς δὲ σὲ κάθε ἄλλη περίπτωση, μὲ τὸ ὁποῖο δοκιμάζονται συνειδήσεις, ἠθικοὶ ὁρίζοντες, ψυχικὴ ἀντοχή, κοινωνικὴ ἀντίληψη καὶ ἀλληλεγγύη, πολιτικὴ αὐτονομία χωρὶς ἐξαρτήσεις. Θεωροῦμε δὲ ὅτι ἡ μόνη ἐξάρτηση ὅσων κατέρχονται στὸν πολιτικὸ στῖβο εἶναι τὸ ὄφελος καὶ τὸ δίκαιο ὅλων τῶν συμπολιτῶν τους ποὺ έκπροσωποῦν. Ποὺ σημαὶνει ὅτι ὁ πολιτικὸς ἐκχωρεῖ τὸ πλεῖστον ἑαυτοῦ στὴν κοινωνία ποὺ ἐπιλέγει αὐτοβούλως νὰ ὑπηρετήσει .

Δηλαδὴ τὸ κίνητρο γιὰ πολιτικὴ δράση εἶναι ἠ προσφορὰ στὸ κοινωνικὸ σύνολο μὲ άνιδιοτέλεια καὶ προυποθέτει κὸπο, ψυχὴ-συναίσθημα, παιδεία ἀνθρωπιστική. Αύτὸ τὸ πρότυπο τοῦ πολιτικοῦ ὀφείλουμε νὰ προβάλλουμε καὶ νὰ διαφυλάξουμε ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι ἐν ὄψει μάλιστα καὶ τῆς ἐπερχομένης τεχνολογίας, τῆς ὁποίας ἡ χρήση, ἄν δὲν ἐλεγχθεῖ, θὰ μᾶς ὁδηγήσει στὸν μετάνθρωπο, τὴν μετακοινωνία τὴν μεταπολιτικὴ. Καταστάσεις καὶ φαινόμενα , στὶς ὁποῖα κυοφορεὶται ὁ ἄνθρωπος – μηχανή ποὺ δὲν θὰ ἔχει βούληση, συναίσθημα, κριτικὴ ἱκανότητα. Θεωροῦμε μάλιστα ὅτι ἡ ἐν λόγω πρωτοβουλία καὶ παρέμβαση προβληματίζει καὶ ἀφυπνίζει καὶ πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση.

Ἐξ ὅλων αὐτῶν τὴν πρωτοβουλία καὶ παρέμβαση τῆς Ἀντιπεριφερειάρχου κας Ἀντωνέλλη Ἀναστασίας προφανῶς ἐπικροτοῦμε μὲ πολλὴ ζέση πρωτίστως γιὰ τὸν ἠθικοπολιτικὸ προσανατολισμὸ ποὺ κινεῖται. Ἐπιπλέον, διὀτι ἀναδεικνύει καὶ ἀνυψώνει τὸν πολιτικὸ ρόλο τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβούλου, καθότι παρεμβαίνει στὰ τῆς κεντρικῆς πολιτικῆς δρώμενα ὑπερασπιζομένη τὰ δίκαια τοῦ άγροτικοῦ κινήματος. Νὰ μὴν λησμονοῦμε δὲ ὅτι ἡ Τοπικὴ Αὐτοδιοἰκηση ἐξ ἀντικειμένου ἔχει ἄμεση ἐπαφὴ καὶ γνώση τῶν μικρῶν καὶ μεγάλων λαϊκῶν προβλημάτων καὶ προσδοκιῶν τῶν Δημοτῶν ποὺ ἐκπροσωπεῖ.

Κλείνουμε τὸ παρὸν σημείωμά μας μὲ σκέψη ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης ὡς συνδετικὸς κρίκος μεταξὺ τῆς Κεντρικῆς Πολιτικῆς ἐξουσίας καὶ τῆς Κοινωνίας ἔχει τὸν διττὸ ρόλο νὰ ἐνισχύει τοὺς συνεκτικοὺς δεσμοὺς μὲν, νὰ γεφυρώνει δὲ τυχὸν χάσματα ἀνάμεσά τους, τὸ ὁποῖον καὶ εὐχόμαστε.