Μοναδική παγκοσμίως, τιμητική αναγνώριση και διάκριση!
Δεν έχω τη δυνατότητα και τις γνώσεις να μπω σε ατραπούς της “Γλωσσολογίας” στο να αναπτύξω τα υπέρ ή τα κατά της γλώσσας μας, την ιστορική της διαδρομή ανά τους αιώνες και το γιατί τιμάται αυτή την ημέρα παγκοσμίως. Περιορίζομαι μέχρι εκεί που μου επιτρέπουν οι γνώσεις μου και η αισθητική μου αντίληψη. Και λέω: Τιμάται διότι, πρωτίστως απηχεί τον ιδιαίτερο πολιτισμικό χαρακτήρα του ελληνικού λαού, είναι η μοναδική ΖΩΝΤΑΝΗ γλώσσα στον κόσμο, που έχει συναίσθημα, γελά, χαίρεται, πληγώνεται, κλαίει, επιτίθεται, καταπραΰνει, διαχωρίζει με το συντακτικό και τη γραμματική της, τις έννοιες, ανάλογα με το νόημα των λέξεων, όπως π.χ τη «σελήνη» από το «φεγγάρι», τον «ευτυχισμένο» από τον «χαρούμενο», την «αγάπη» απ’ τον «έρωτα», τη «ζωή» από τον «βίο», δεν έχουν την ίδια σημασία όπως στα αγγλικά, π.χ. «moon», «happy», «love» ή «Lιfe» κ.λ.π! Τιμάται, διότι είναι μία από τις παλαιότερες στον κόσμο, που γράφεται εδώ και 3.500 χρόνια, είτε σε Μυκηναϊκή, ή Μεσαιωνική, ή Νεοελληνική και άλλη περίοδο, ή και με τις όποιες τοπικές της διαλέκτους, όπως η δική μας στη Λέσβο. Τιμάται ως η πλουσιότερη σε λέξεις και λεκτικούς τύπους γλώσσα, ( από την εποχή του Ομήρου έως σήμερα περί τα 7 εκατομμύρια). Όπως είναι δε γνωστό, όλες σχεδόν οι γλώσσες εμπεριέχουν ελληνικές λέξεις, και μάλιστα στις επιστήμες, στην ιατρική, στην αστροφυσική κ.λ.π. επικρατούν αυτές. Η αγγλική γλώσσα στις 490.000 χιλιάδες λέξεις που έχει, οι 41.615…. είναι ελληνικές! Όλες οι γλώσσες πάντα, αλληλοδανείζονται και εμπλουτίζονται με νέες λέξεις, αυτό είναι πάγιο! Εδώ και κάποια χρόνια όμως και σύμφωνα με την περίφημη και περίεργη «Νέα Τάξη τών Πραγμάτων», η ξενολαγνεία τών Ελλήνων έβαλε στόχο την πλήρη…. «μπασταρδοποίηση» τής ατόφιας και ιστορικής και ζωντανής γλώσσας των, (αφαιρώντας και το μάθημα τών «αρχαίων ελληνικών» από τα Γυμνάσια και όλα τ’ άλλα με τα σημεία στίξης, – δασείες, περισπωμένες, μονοτονικά, καταλήξεις άρθρων και λέξεων – με αποτέλεσμα να γίνουμε «τουρλού-τουρλού, ζαμανφού κι απάνω τούρλα»! Και σ’ αυτό το «τουρλουμπούκιον»… τον πρώτο λόγο ενοχής τον έχουν τα άθλια κανάλια, με τους τίτλους των προγραμμάτων τους, τους διαλόγους τους, τις συζητήσεις και συνεντεύξεις, ιδίως με πολιτικούς, που ακόμα κι αυτή την αρχαία μας την…εκπαρθενεύουν! Αυτό το «εν μία νυκτί» το έχουν κάνει καραμέλα… διανόησης. Το «νυκτί» είναι η δοτική της… (νυξ, νυκτός, νυκτί) και το «εν» η πρόθεση που προσδιορίζει πάλι τη «δοτική πτώση», άρα και το «μία» πρέπει να γίνει «μια» (η μία, τής μιάς, τή μιά), ο τόνος δηλαδή στο «ά». Ανάλογα είναι και το «κατ’ αρχή» από το ορθό «κατ’ αρχάς», το «επί κεφαλή» από το «επί κεφαλής»
και…τράβα κορδόνιον αρτσιμπουρτσοειδές! Θα μού πείτε «ψύλλους εν αχύρω αναζητώ». Ναι, αλλά ίσαμε πότε θα ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση της γενικής «μπασταρδοποίησης» της γλώσσας μας, και μάλιστα στην καθομιλουμένη, που δεν θα ξέρουμε πια, τι λέμε, τι κάνουμε, πού πάμε και ποιοί είμαστε, χάνοντας και την ταυτότητά μας! Για εμάς εδώ στην Λέσβο, η ντοπιολαλιά μας που έχει κάπως ρίζες στην αρχαία, έχει γίνει σκέτος αχταρμάς, που μας κάνει να χάνουμε και την ταυτότητά μας και την γνησιότητά μας εδώ στην περιοχή… για να χαίρεται κι από πάνω…ο Ερντογάν! Δεν είναι δυνατόν να διασχίζεις την οδό Ερμού και να μετράς με το ζόρι καμιά δεκαριά… περίπου μαγαζιά με ελληνικές επιγραφές σε ένα σύνολο 200 και πάνω, χώρια όλα τα άλλα σε παρόδους και συνοικίες και περιοχές! Θα μου πείτε «ο τουρισμός»! Ε εντάξει, να κατεβάσουμε κάπως τα βρακιά, αλλά όχι να τα βγάλουμε εντελώς! Και στη Γαλλία τουρισμό έχουν και Γερμανία και Ιταλία, αλλά επικρατούν τα περισσότερα στη γλώσσα τους!
«Τη γλώσσα μου έμαθαν ελληνική» και «Η υπεράσπισή της, αποτελεί αγώνα Εθνικής Αντίστασης», είχε πει ο αείμνηστος και σπουδαίος Σαρ. Καργάκος! Έτσι λοιπόν και εμείς ως σύγχρονοι Ευρωπαίοι Έλληνες και όχι ως… Ελλαδίτες Έλληνες, τη μάθαμε και τη μιλούμε είτε και δη τηλεοπτικώς… είτε στις καθημερινές μας σχέσεις και ενασχολήσεις ως ακολούθως, και ιδού μερικά από τα πολλά… «μαργαριτάρια λέξεις και λεκτικούς τύπους»:
Πάνελ – Πρότζεκτ – Πλαν Μπι – Μάστερ πλαν – Ιβεντς – Σόσιαλ Μίντια -Τάμπλετ – Σέρφινγκ, (σερφάρω), – Μπρέικ – Μπρέκφαστ – Ντελίβερι – Φαστ τρακ – Φλας μπακ – Μπλακ φράιντεϊ – Σελφ σέρβις – φέικ νιουζ – ρίαλ εστέιτ – μπίζνες πλαν – πρες ρουμ – τρέντι ντάτα – μπέιζ – σουξέ – γκεστ σταρ – μπούλινγκ – τουίτερ – τουίτ – κουλ – οκέι – σόρι – σέλφι – λάικ, (έκανα λάικ), – μπάτζετ – θρι ντι – σμαρτ φόουν – σόπινγκ – Χάπενινγκ – Σόου – Πικ νικ – Πάρτυ – Μπίζνες – Ιντριγκάρω – Εξιτάρω – Είμαι ντάουν -Είμαι στα χάι μου – Σι γιού…αύριο ρε -Θενξ, θένκιου – Μπάι μπάι – Ένιγουέι – Σιτ ντάουν ρε – Κόφι σοπ – Πάμε για κόφι; – Χοτ ντοκ – Τσίζμπουργκερ – Χάμπουργκερ – Φαστ φουντ – Σόου μπίζνες – Λετς γκόου για κανά ντρινγκ – Είσαι μπιούντι φουλ – Αϊ λοβ γιου – Ντάνσιγκ -Τζαστ ε μόμεντ – Φάκινγκ μπίζνες – Κλαμπ… κλαμπάκια – Πάμε για κόφι ρε μπρο; (το μπρο είναι το μπράδερ) – Ζουμ, ζουμάρω – Ουάου…γουστάρω – Στρέιτ…γκέι – Φάκ γιου ρε…και πάει λέγοντας και «Shit my ass and get in… Χέσε κώλε μ κι έμπα μέσα» που λέμε λεσβιακά εδώ!
Βαγγέλης Χατζημανώλης