Σ’ έναν μαθητή της 3ης τάξης Γυμνασίου δόθηκε το ασυνήθιστο θέμα: να γράψει μια έκθεση με τίτλο «Οι Κλέφτες».
Ο δάσκαλος περίμενε λίγες σκόρπιες σκέψεις, ίσως και κάποιες ηθικολογικές παρατηρήσεις.
Όμως ο μικρός τον αιφνιδίασε· να τι έγραψε:
«Οι κλέφτες», σημείωσε ο μαθητής, «είναι κι αυτοί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της οικονομίας μας.
Συμβάλλουν με τον δικό τους τρόπο στην απασχόληση και στην ανάπτυξη της χώρας».
Κι έφερε παραδείγματα:
– Χρηματοκιβώτια, κλειδαριές, ντουλάπια, συρταριέρες∙ όλα αυτά τα παράγουμε μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν οι κλέφτες.
– Χιλιάδες εργάτες και τεχνίτες βρίσκουν δουλειά τοποθετώντας μανταλάκια, κλειδαριές, σιδεριές σε παράθυρα και πόρτες.
– Οι φύλακες στα σχολεία, τα εργοστάσια, τα γραφεία, τα σπίτια – όλοι αυτοί έχουν δουλειά χάρη στους κλέφτες.
– Ολόκληρες βιομηχανίες κατασκευάζουν κάμερες ασφαλείας, ανιχνευτές μετάλλων, συναγερμούς, για να μας προφυλάξουν από αυτούς.
Και δεν σταμάτησε εκεί:
«Χάρη στους κλέφτες», έγραψε, «δουλεύουν αστυνομικοί, δικαστές, δικηγόροι, δεσμοφύλακες∙ συντηρούνται φυλακές, αγοράζονται όπλα, στολές, αυτοκίνητα και μηχανές για την αστυνομία.
Ακόμη κι όταν κλέβονται κινητά, υπολογιστές ή τσάντες, ο κόσμος αναγκάζεται να τα ξαναγοράσει – κι έτσι κινείται η αγορά».
Και στο τέλος, με εφηβική ειλικρίνεια αλλά και μια δόση ειρωνείας, πρόσθεσε:
«Οι πιο διάσημοι και σκανδαλώδεις κλέφτες συχνά καταλήγουν στην πολιτική – κι εκεί οι κλοπές γίνονται ακόμη μεγαλύτερες.
Θα μπορούσα να πω κι άλλα, αλλά αρκεί αυτό: η συμβολή των κλεφτών στην οικονομία αξίζει την προσοχή μας».
Ο δάσκαλος, διαβάζοντας την έκθεση, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει το χαμόγελο.
Του έβαλε τον ανώτατο βαθμό – 20– και σημείωσε το όνομα του μαθητή στη λίστα των «άξιων συγγραφέων – μαθητών».
Και πράγματι… όλα είναι θέμα οπτικής γωνίας.
Πηγή: Μιχάλης Ανδρεαδέλλης
Οι