Διακεκριμένοι Πολιχνιάτες- Μέρος 5ο-Τηλέμαχος Ευαγγελινίδης (κατά κόσμο Τιμόθεος)- Από τον Πολιχνίτο…στην Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής!

Βιογραφικά στοιχεία

Ο κατά κόσμον Τηλέμαχος Ευαγγελινίδης γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1880 στο χωριό Πολιχνίτος της Λέσβου (τότε ακόμη μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας). Οι γονείς του ονομάζονταν Ιωάννης και Ειρήνη.

Σπούδασε στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Εκτός από ελληνικά, μιλούσε ρώσικα, αγγλικά, ρουμανικά και συριακά. Εκάρη μοναχός στη Μονή Λειμώνος και χειροτονήθηκε στον βαθμό του ιεροδιάκονου και ιερομόναχου από τον Μητροπολίτη Μηθύμνης Στέφανο, ως πρωτοσύγκελλος του οποίου υπηρέτησε μέχρι το 1910. Στη συνέχεια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία αποφοίτησε το 1914 υποβάλλοντας διατριβή «Περί τῶν Ἀδελφῶν τοῦ Κυρίου».

Κατόπιν μετέβη στο Βουκουρέστι ως ιερέας της τοπικής ελληνικής κοινότητας και δάσκαλος στο ελληνικό σχολείο της πόλης. Το 1921 και για τα επόμενα δέκα χρόνια υπηρέτησε ως αποκρισιάριος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία Μιλούσε ελληνικά, τουρκικά, γερμανικά, αγγλικά και ρουμάνικα.

Στις 19 Νοεμβρίου 1931 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεύτερος Μητροπολίτης Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας και χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 30 Νοεμβρίου από τον Πατριάρχη Φώτιο Β’. Η θέση ήταν σε χηρεία από το 1928, όταν ο προκάτοχός του Μητροπολίτης Χριστόφορος (Κνήτης) είχε ανακληθεί στην Ελλάδα. Ο π. Θεοφύλακτος Παπαθανασόπουλος προήδρευσε της Μητρόπολης μέχρι την άφιξη του Τιμόθεου στην Αυστραλία στις 26 Ιανουαρίου 1932 (Ημέρα της Αυστραλίας)

Στα δεκαπέντε χρόνια της ποιμαντορίας του στην Αυστραλία οργάνωσε εκ βάθρων την τοπική Εκκλησία (σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία) και έβαλε τις βάσεις της εύρυθμης λειτουργίας της^[7].

Την Κυριακή 10 Νοεμβρίου 1935, ο Τιμόθεος εγκαινίασε μια ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Innisfail του Κουίνσλαντ. Ήταν η δεύτερη ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Κουίνσλαντ και η έκτη στην Αυστραλία. Στις 3 Δεκεμβρίου 1939 συγκάλεσε Σύνοδο όλου του ορθόδοξου κλήρου της Αυστραλίας (Ελλήνων, Ρώσων και Σύριων), στο οποίο συζητήθηκαν θέματα μικτών γάμων και σχέσεων με τον Αγγλικανικό κλήρο, με τον οποίο επιτρεπόταν η συμπροσευχή, αλλά όχι η ευχαριστιακή κοινωνία.

Το 1932 και το 1937 επισκέφτηκε το Ουέλλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας. Η πρώτη ελληνική κοινότητα ιδρύθηκε εκεί το 1945 και ο Μητροπολίτης Τιμόθεος διόρισε τον πρώτο εφημέριο αμέσως μετά^[10]. Πριν αποχωρήσει το 1947, εγκαινίασε τον αυτοσχέδιο ναό-παράπηγμα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο ιδιόκτητο οικόπεδο της κοινότητας.

Στις 16 Ιανουαρίου 1947 ο Τιμόθεος εξελέγη Μητροπολίτης Ρόδου. Αναχώρησε από την Αυστραλία τον Μάρτιο και διάδοχός του εξελέγη ο Θεοφύλακτος (Παπαθανασόπουλος). Υπήρξε ο πρώτος Μητροπολίτης Ρόδου μετά την Επανένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα (7 Μαρτίου 1948). Μετά την αποχώρηση των Ιταλών ήταν αυτός που μετέτρεψε τον Καθολικό Ναό του Αγίου Ιωάννου σε Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού της Ρόδου και έκανε τα εγκαίνιά του το 1949.

Τον Ιούνιο του 1949, μετά την εκλογή του Αμερικής Αθηναγόρα σε Οικουμενικό Πατριάρχη, ο Τιμόθεος εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής σε διαδοχή του, αλλά δεν μπόρεσε να αναλάβει το αξίωμα λόγω καρδιακής ανακοπής. Μη μπορώντας να ταξιδέψει, παρέμεινε Μητροπολίτης Ρόδου μέχρι τον θάνατό του στην Κωνσταντινούπολη στις 6 Οκτωβρίου 1949^[1]^[13]^[14]. Ετάφη στο κοιμητήριο του Μπαλουκλή και το 1961 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στη γενέτειρά του.

Η κοινότητα τίμησε τον άξιο και διακεκριμένο Ποιμενάρχη, όπως του ταιριάζει, στήνοντας σε περίοπτη θέση την προτομή του στην αυλή του Ιερού μας ναού, του Αγίου Γεωργίου, όπου και τα ιερά του λείψανα.