Τα “ΦΩΤΑ” παλιά (ι παπάς τσι του μουρέλ’ μι του μπακίρ’ στα σπίτια) και σήμερα (στη Νυφίδα) [Σκίτσο-κείμενο ντοπιολαλιάς-Φωτογραφίες]

-Ω θειά Σαββούδα ! Γυρίζ ι παπάς στα σπίτια τσι καν’ αγιασμό! Άνξι ντ πόρτα σ’!»

Μόλις είχι έρτ η Σαββούδα απ’ σ’ ιλιές, τσι του κουζνέλ’ ιτ ήνταν αφρουκάλτου. Σ’κών’ μάνι μάνι του τσόλ, του τίναξι μεσ’ ντ’ν αυλή τσι του ξαναάπλουσι παστρικό. Απού πάνου απί ντ γουνιά πα στου ράφ’ που ήνταν ι πκαρής, είχι ένα ντινικδέλ τσι έρνι μέσα καμιά δραχμή , κανέ μσελ , τσι δικάρις. Αρπά του ντινικούδ, λουγιάζ …τίπουτα! Μόνου ένα μσελ’. Αμ τώρα τί να κάν; Ριζίλ’ θα γίν’ στου παπά. Ένι προυλάβινι να πιταχτεί καρσί στη γ’τόνσα να γυρέψ μια δραχμή δαντσιά, γιατί ακού του παπά μεσ’ ντ’ν αυλή τ’.

-«Εν τοις ρείθροις σήμερον του Ιορδάνου γεγονώς ο Κύριος, τω Ιωάννη εκβοά. Μή δειλάσεις βαφτίσαι με, σώσαι γαρ ήκω, Αδάμ τον πρωτόπλαστον»

Μπρουστά του κουπιλάρ μι μια μικρή μπακιρούδα , που είχι μέσα τουν αγιασμό για να βτα ι παπάς του βασιλκό τσι να ραντίζ του κάθι σπίτ’. Μεσ’ ντ μπακιρούδα έρνι η κάθι ν’κουτσαρά σ δραχμές. Τσι έδγις γίνουνταν του αντέτ! (Πληρώστε μας τον κόπο μας δηλαδή… ε τι… τζάμπα θα ήρχουνταν γι Ιουρδάνης πουταμός μέχρι τα σπίτια μας!) Η Σαββούδα ζούλα του μσελ’ μεσ’ στα δαχτύλια τ’ τσι βούτξι του χέρ’ ιτ μεσ’ στουν αγιασμό για να μή δουν τι έρξι.

Όμους ιπειδή δε του πάγινι του αίσθημα τ’ – λέγς τσι είδι ι βαφτηζουμένους Κύριους …του μσελ’ – μι ντ΄ν αύριγιου ίφιρι απ’του χουράφ ένα καλάθ’ μπουρανιά τσι ένα μπουκέτου μυρτζίδια! Τ’ απόγιμα που γύρσι απ’ του χουράφ’ , μι του που κατιβαίν απ’ του γάιδαρου, μια τσι δυό , στου σπίτ’ τ’ παπά. Τουκ τουκ, χτυπά ντ πόρτα , βγαιν’ ι παπάς. «Καλησπέρα παπά μ’… μι του σ’μπάθιου …σα που ήμταν απ’ του χουράφ’ ήρτα. Σι ίφιρα μπουρανί τσι μυρτζίδια απί του χουράφ ιμ στα Κουξόνια, γιατί του αξίγς! Τέτοια όμουρφα που ψέλς … κανείς άλλους παπάς! Χαλάλς… χαλάλς! Άναγια μ! ντ΄ν έφγι ένα βάρους τη γναίκα!