Ιγνάτης Ψάνης
Μεταξύ των γαστρονομικών απολαύσεων που γαλαντόμα προσφέρει το νησί μας (ψάρια, κρέατα, μεζέδες) ξεχωριστή θέση κατέχουν και τα γαλακτοκομικά, κυρίως τα τυριά. Το τυρί είναι ένα παραδοσιακό τρόφιμο γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων, υψηλής διατροφικής αξίας, καθότι εμπεριέχει πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, βιταμίνες Α και Β12, ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, κάλιο, ψευδάργυρο. Τα θρεπτικά του συστατικά το καθιστούν αναγκαία και ευχάριστη τροφή όλες τις ώρες της ημέρας και καθ’ όλη τη διάρκεια των γευμάτων. Απαραίτητο συνοδευτικό ακόμα κάποιου ποτού ή σαν επιδόρπιο για χαλάρωμα, κουβέντα. Από αυτό προέκυψε και η φράση «μεταξύ τυρού και αχλαδιού».
Η περιοχή μας ανέκαθεν είχε πέραν της οικογενειακής γαλακτοκομίας και σημαντικές κτηνοτροφικές μονάδες που τροφοδοτούσαν με επαρκές και καλής ποιότητας γάλα τα «γαλακτσίδικα», που πουλούσαν εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα.
Αυτής της δραστηριότητας άξιοι συνεχιστές είναι δύο νέα παιδιά που πήραν τις οικογενειακές
τους επιχειρήσεις και τις εξέλιξαν. Μαθήτευσαν κοντά σε άξιους και δυνατούς δασκάλους, που με τις γνώσεις, το μεράκι και το πάθος της δουλειάς τους έχτισαν ένα όνομα, το τοπικό brand name. Παρέλαβαν τη σκυτάλη και συνεχίζουν ακάθεκτα με σύνεση, οργάνωση και αγώνα, γιατί ξέρουν πως «άμα χυθεί το γάλα δεν μαζεύεται». Πρόκειται για τον Δημήτρη Κουκούλα και τον Γεώργιο Ζούρο.
Δέχτηκαν να μας παραχωρήσουν τις συνεντεύξεις και τους ευχαριστούμε.
Συνέντευξη του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΚΟΥΛΑ
Ιγνάτης Ψάνης: Κληρονομήσατε από τις προηγούμενες γενιές την τέχνη και τα μυστικά της τυροκομίας και γενικότερα της γαλακτοκομίας. Όμως, στην εποχή μας, σχεδόν όλα, αρχίζουν και ολοκληρώνονται με την τεχνολογία. Πώς «παντρέψατε», λοιπόν, στην πράξη τις παραδοσιακές συνταγές με τις σύγχρονες κατευθύνσεις και διατροφικές ανάγκες με την τεχνολογία; Και μήπως η τεχνολογία τυποποίησε τη δουλειά σας ή αντίθετα σάς διευκόλυνε, ώστε να έχετε περισσότερες και πιο ενδιαφέρουσες επιλογές;
Δημήτρης Κουκούλας: Αυτό που κληρονομήθηκε από τις προηγούμενες γενιές είναι η αγάπη και το κίνητρο, για να ασχοληθώ με τη δουλειά αυτή, την οποία ενδεχομένως να μην είχα ακολουθήσει, αν δεν έβλεπα από μικρό παιδί τον πατέρα μου να παλεύει και να μοχθεί με μεράκι και ζήλο ολημερίς πάνω από τα καζάνια στο τυροκομείο μας. Σαφώς, και απόκτησα εμπειρία και γνώση και έμαθα τα μυστικά από τον πατέρα μου. Όμως τελειώνοντας το Λύκειο φοίτησα στη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων, η οποία μου έδωσε πολλά εφόδια και γνώσεις γύρω από την τέχνη της τυροκομίας. Σε ό,τι αφορά το «πάντρεμα» της τεχνολογίας με την παραδοσιακότητα, τίποτα δεν έχει χαθεί από την ποιότητα του παραδοσιακού τυριού, γιατί η τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε μόνο για τη βελτίωση των συνθηκών της δουλειάς και την αύξηση της παραγωγής και όχι για την αλλοίωση των χαρακτηριστικών και της γεύσης των
τυριών μας. Άλλωστε, η συνταγή είναι ίδια: άριστης ποιότητας αιγοπρόβειο γάλα από την περιοχή μας, πυτιά και αλάτι από τις αλυκές Πολιχνίτου και συμπληρωματικά έρχεται η τεχνολογία να βοηθήσει στη σωστή επεξεργασία, αποθήκευση των τυριών
μέχρι να φτάσουν στον καταναλωτή.
Ι.Ψ: Διαβάζω ότι τα τυροκομικά προϊόντα της Λέσβου ξεχωρίζουν από αυτά της υπόλοιπης χώρας, λόγω της ποιότητας του γάλακτος. Αυτή η διαπίστωση σχετίζεται με το έδαφος, το μικροκλίμα, με κάτι άλλο;
Δ.Κ.: Γεγονός είναι και το βλέπουμε και εμείς ως παραγωγοί τυροκομικών προϊόντων ότι κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι καταναλωτές στρέφονται προς τα παραδοσιακά προϊόντα και μάλιστα σε προϊόντα που υφίστανται τη μικρότερη δυνατή επεξεργασία, ώστε να κρατήσουν τα οργανοληπτικά τους χαρακτηριστικά και την ξεχωριστή τους γεύση.
Έτσι, και τα τυριά της Λέσβου με πιο γνωστό το «λαδοτύρι Μυτιλήνης», κατά τη δική μου άποψη πάντα, είναι ένα εξαιρετικό τυρί σκληρό που παράγεται από πρόβειο γάλα και οφείλει τη γεύση και το άρωμα του στα πρόβατα της «λεσβιακής φυλής», που στη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους τα εκτρέφουν οι κτηνοτρόφοι μας και στο άφθονο χορτάρι, που φυτρώνει στα βοσκοτόπια της περιοχής μας και δίνει στο γάλα ξεχωριστή και μοναδική γεύση. Έτσι, λοιπόν, δεδομένου ότι η ποιότητα του γάλακτος εξαρτάται από την καλή υγεία των ζώων και την άριστη διατροφή τους, θεωρώ ότι ως προς τη διατροφή η περιοχή μας πληροί όλες τις προϋποθέσεις για παραγωγή άριστης ποιότητας γάλακτος και κατ’ επέκταση εξαιρετικών γαλακτοκομικών προϊόντων.
Ι.Ψ: Υπάρχουν πολλές κατηγορίες τυριών; Για τον καθένα μας ταιριάζει και ένα ξεχωριστό είδος τυριού; Πώς πρέπει να διαλέγει κανείς ένα τυρί; Τι πρέπει να ρωτάμε ή να εξετάζουμε δηλαδή, όταν αγοράζουμε τυριά; Υπάρχουν μυστικά, που εμείς οι καταναλωτές αγνοούμε;
Δ.Κ.: Οι κατηγοριοποιήσεις των τυριών είναι πολλές και πολύ ενδεικτικά χωρίζονται ανάλογα με τη σκληρότητά τους σε σκληρά, ημίσκληρα, μαλακά και κρεμώδη, ανάλογα με το χρώμα
τους σε κίτρινα και λευκά και ανάλογα με την περιεκτικότητα τους σε λίπος, σε τυριά με πλήρη λιπαρά, με χαμηλά λιπαρά και καθόλου λιπαρά. Τα τυροκομεία της περιοχής μας παράγουν συγκεκριμένα είδη τυριών στα οποία και έχουν ειδικευτεί, γιατί, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι δυνατό να παράγουν όλατα είδη τυριών. Ο καταναλωτής, όταν προμηθεύεται το προϊόν,
πρέπει πρώτα από όλα να έχει εμπιστοσύνη σε αυτόν που το παράγει, δηλαδή στον τυροκόμο και, όπως όλοι γνωρίζουμε, στις μικρές κοινωνίες η καλή φήμη και η εμπιστοσύνη δύσκολα
χτίζεται και εύκολα μπορεί να χαθεί. Από εκεί και πέρα, όταν κανείς αγοράζει ένα τυρί, καλό είναι να προσέχει την ωρίμανσή του, δηλαδή ναι μεν ο παραγωγός δεν μπορεί να το διαθέσει
για κατανάλωση πριν από το χρόνο που προβλέπει η νομοθεσία,ώστε να είναι ασφαλές για τον καταναλωτή, αλλά όσο περισσότερο ωριμάζει τόσο περισσότερο αναδεικνύεται η γεύση του.
Όσο για τα συστατικά και λοιπά χαρακτηριστικά κάθε προϊόντος αναγράφονται στην ετικέτα που φέρει το προϊόν. Επειδή η τυροκόμηση γίνεται χωρίς να υφίσταται το γάλα άλλη επεξεργασία εκτός από το φιλτράρισμα και την παστερίωση, η σύστασή του διαφέρει λίγο από εποχή σε εποχή λόγω της διατροφής των ζώων π.χ. την Άνοιξη που τα ζώα σε μεγάλο βαθμό τρέφονται με φρέσκο χόρτο παράγουν πιο αρωματικό γάλα και με λιγότερα λιπαρά.
Ι.Ψ.: Το τυρί χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα, προσοχή ή το τοποθετούμε στο ψυγείο και τέλος; Μιλήστε μας ειδικά για το λαδοτύρι που είναι και ΠΟΠ και που
παρασκευάζεται μόνο στο νησί. Λέγεται και κεφαλάκι λόγω του σχήματός του και λαδοτύρι, επειδή συνδυάζει λάδι και τυρί.
Δ.Κ.: Όλα τα τυριά συντηρούνται στο ψυγείο. Κάποια χρειάζονται λίγο περισσότερη προσοχή στη συντήρηση τους, όπως είναι η φέτα, που εκτός από το ψυγείο καλό είναι να βρίσκεται τοποθετημένη σε δοχείο με άλμη, ώστε να συντηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπάρχουν πολλά μυστικά και είναι πολλοί οι λόγοι που μπορεί ένα τυρί να χαλάσει. Θέλω όμως να πω ότι τα σκληρά τυριά, αν εμφανιστεί λίγη μούχλα, όσο το έχουμε στο ψυγείο με τη κατανάλωση, δεν το πετάμε, αφαιρούμε τη μούχλα, καθαρίζουμε καλά το σημείο που έχει εμφανιστεί και το καταναλώνουμε χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Εάν βέβαια ένα τυρί είναι αλλοιωμένο και αυτό είναι εμφανές στοχρώμα του, τη μυρωδιά του ή την υφή του, το πετάμε. Όσο για το λαδοτύρι, πήρε την ονομασία του από τον τρόπο συντήρησης
του, που ήταν η τοποθέτηση του σε πιθάρια (κιούπια) με λάδι, γιατί τα χρόνια εκείνα τα παλιά, ως γνωστόν, δεν υπήρχαν ψυγεία. Έτσι, ο κάθε νοικοκύρης με τα λίγα ζώα που είχε έφτιαχνε
το τυρί της οικογένειάς του, το έβαζε στο κιούπι του με λάδι από τις ελιές του και είχε το τυρί του για όλο το χρόνο. Τέλος, όταν προμηθευόμαστε το τυρί μας, να ζητάμε από τον τυροκόμο και κάποιες πληροφορίες για τη συντήρηση του.
Ι.Ψ.: Θα λειτουργήσει φέτος για πρώτη φορά γαλακτοκομική σχολή στην Αγία Παρασκευή, με έδρα τη Μυτιλήνη. Πόσο μπορεί να επηρεάσει ή να εξελίξει η λειτουργία της τη γαλακτοκομία και κυρίως την κτηνοτροφία του νησιού αλλά και το επάγγελμά σαςγενικότερα;
Δ.Κ.: Η λειτουργία της γαλακτοκομικής σχολής στο νησί μας οπωσδήποτε θα είναι προς όφελος της κτηνοτροφίας και της τυροκομίας στον τόπο μας, με την έννοια ότι θα δώσει την
ευκαιρία σε περισσότερα νέα παιδιά που οι οικογένειές τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουν σχέση με τους τομείς αυτούς, να δραστηριοποιηθούν σε αυτό.
Ι.Ψ.: Έχετε κάποια βοήθεια από τις κρατικές υπηρεσίες (π.χ. τμήματα Γεωργίας) ή ενημέρωση για τις ανάγκες της ντόπιας και ξένης αγοράς, για νέες αγορές; Έχετε, ακόμα, εσείς κάποια ευνοϊκή χρηματοδότηση για νέο τεχνολογικό εξοπλισμό για την παραγωγή
αλλά και τη διατήρηση συνθηκών υγιεινής του γάλακτος και των εργαστηρίων σας;
Δ.Κ.: Η δική μου μονάδα είναι πολύ μικρή για εξαγωγές σε ξένες αγορές, όμως έχω καταφέρει να βάλω τα προϊόντα μου σε μαγαζιά της Αθήνας και σε κάποιες άλλες πόλεις της Ελλάδας και βέβαια σε μαγαζιά του νησιού μας, της Μυτιλήνης και λοιπά. Όσο για ευνοϊκή χρηματοδότηση που με ρωτήσατε, προκειμένου να προμηθευτώ επιπλέον εξοπλισμό, γιατί, όσον αφορά το κτηριακό κομμάτι και τον βασικό εξοπλισμό, το τυροκομείο μου είναι καινούργιο και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2014, έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από την ισχύουσα νομοθεσία. Κατά διαστήματα βγαίνουν προγράμματα επιδότησης επιχειρήσεων για εκσυγχρονισμό, τα οποία και παρακολουθώ.
Ι.Ψ.: Πόσο ανταγωνιστικό είναι το ελληνικό τυρί έναντι του εισαγόμενου; Εκτός από τη διαφήμιση πού αλλού πλεονεκτούν τα ξένα τυριά;
Δ.Κ.: Τα ελληνικά τυριά δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτααπό τα ξένα. Ίσως μάλιστα κάποια είδη τυριών μας υπερέχουν σε ποιότητα και γεύση. Αυτό όμως, στο οποίο δεν μπορούμε
εμείς οι μικροί παραγωγοί να ανταγωνιστούμε τους μεγάλους είναι οπωσδήποτε η διαφήμιση, της οποίας το κόστος για μας είναι απαγορευτικό. Διαφήμιση για μας είναι η πολύ καλή και
όσο το δυνατόν πιο σταθερή ποιότητα. Άλλωστε, οι ποσότητες που παράγουμε δεν μας επιτρέπουν μεγάλα ανοίγματα στις αγορές, γιατί μεγάλη ποσότητα από την παραγωγή μου τη διαθέτω ο ίδιος στη λιανική πώληση.
Ι.Ψ: Θυμίστε μας τα είδη των τυριών που παράγετε αλλά και πού τα διαθέτετε; Εκτός Λέσβου μπορεί να τα βρει κανείς;
Δ.Κ.: Τα είδη των τυριών που παράγονται στο τυροκομείο μας είναι: «λαδοτύρι Μυτιλήνης», «γραβιέρα», «φέτα», το τυρί (σε μικρές ποσότητες τύπου χαλούμι), που το ονομάσαμε «Πολιχνιάτικο τυρί με δυόσμο» και έχει πετύχει πολύ. Επίσης, παράγουμε γιαούρτι, ανθότυρο νωπό και ξηρό, και βούτυρο ανάλατο «τύπου Κερκύρας» και «μαγειρικό». Τέλος, θέλω να καταθέσω σαν επίλογο όλων αυτών που προανέφερα ότι είναι ένα επάγγελμα πολύ απαιτητικό, με ρίσκο, απαιτεί μεγάλη αφοσίωση καιμόνο, όταν το αγαπάς πραγματικά, μπορείς να το ασκείς και να ευημερείς.
Συνέντευξη του ΓΙΩΡΓΟΥ ΖΟΥΡΟΥ
Η σύζυγος του Γιώργου, Μαρία
Ιγνάτης Ψάνης: Έχετε και εσείς μία «βαριά» κληρονομιά, μία παράδοση που είστε υποχρεωμένοι να σεβαστείτε. Όμως, παράλληλα, πρέπει και να εκσυγχρονιστείτε, να συμπορευτείτε με μία αγορά συνεχώς ανανεούμενη και ανταγωνιστική. Πώς το πετυχαίνετε αυτό;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΟΥΡΟΣ: Είμαστε στο χώρο της τυροκομίας πέντε δεκαετίες και βαδίζουμε στην έκτη. Η παράδοση μας είναι όντως μια «βαριά» κληρονομιά. Μπορούμε να είμαστε σύγχρονοι με την εποχή σχετικά εύκολα και ποικιλοτρόπως, αλλά για μας το ζητούμενο είναι, να παραμείνουμε αυθεντικοί και γνήσιοι. Στα προϊόντα μας, σαν επαγγελματίες, σαν άνθρωποι εν τέλει.
Ι.Ψ.: Διαβάζω ότι το μυστικό του γάλακτος βρίσκεται στην εκτροφή των ντόπιων φυλών των
αιγοπροβάτων. Αυτό σημαίνει ότι η γεύση, το άρωμα, τα θρεπτικά συστατικά του γάλακτος διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή στα μέρη μας, πολύ περισσότερο μεταξύ των βόρειων και νότιων περιοχών του νησιού και συνεπώς και στα παραγόμενα προϊόντα;
Γ.Ζ.: Σημαντικότατο ρόλο παίζει η εκτροφή των ζώων. Ο τόπος και ο τρόπος εκτροφής τους. Γενικά, έχει αλλάξει το πρότυπο της Λεσβιακής φυλής των προβάτων
αλλά και των κτηνοτρόφων στα ζώα, λόγω διασταυρώσεων με άλλες φυλές. Οι δε κτηνοτρόφοι οδηγούνται σε πιο εύκολες λύσεις με τις έτοιμες και πιο αποδοτικές ζωοτροφές. Έτσι, το μοντέλο του παραδοσιακού κτηνοτρόφου έχει αλλάξει. Η βάση, όμως, παραμένει η ίδια και έτσι κάμπος και θάλασσα κάνουν τη διαφορά. Συνεπώς και τα προϊόντα είναι διαφορετικά, μοναδικά θα έλεγα.
Ι.Ψ.: Η αγορά στην οποία απευθύνεστε σας υποχρεώνει να παράγετε συγκεκριμένα προϊόντα, επομένως να τυποποιείστε; Η τυποποίηση, με την έννοια ότι χρησιμοποιείτε την εμπειρία σας
και παράγετε σταθερή ποιότητα, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι κακή.
Γ.Ζ.: Η αγορά δεν μας υποχρεώνει να μείνουμε σε συγκεκριμένα προϊόντα, με την κυριολεξία της έννοιας τυποποίηση. Η αγορά γενικά είναι ότι της πλασάρουμε και είναι κατευθυνόμενη τις περισσότερες φορές. Συγκεκριμένα η τυποποίηση είναι καλή με την έννοια πως αναζητούμε και επιλέγουμε προϊόντα που γνωρίζουμε την ταυτότητά τους. Η τυποποίηση είναι κάκιστη στο σημείο που γεννά υβρίδια – γεννόσημα. Από την άλλη εξαφανίζει
τα πρωτότυπα. Κάποια στιγμή θα το βρούμε μπροστά μας όπως με τους σπόρους.
Ι.Ψ.: Θεωρείτε σωστό να μας ενημερώνετε και να μας βοηθάτε να αγοράζουμε σωστά το τυρί,
τη μυζήθρα, το γιαούρτι; Θα μας πείτε κάποιες λεπτομέρειες που πρέπει να προσέχουμε;
Γ.Ζ.: Είναι το άλφα και το ωμέγα η σχέση καταναλωτή – παραγωγού στην προκειμένη περίπτωση. Για μας το ιδανικό είναι να γνωρίζουμε τις προτιμήσεις σας και ανάλογα τα γούστα σας, να σας κατευθύνουμε προς την αγορά που επιθυμείτε. Η εμπιστοσύνη σας παίζει καθοριστικό ρόλο. Γενικά καλά είναι να προτιμάμε προϊόντα που έχουν υποστεί τη μικρότερη δυνατή επεξεργασία. Προτείνουμε τα πλήρη σε λιπαρά προϊόντα, σε λιγότερες ίσως, προς
κατανάλωση ποσότητες. Επίσης, προτείνουμε προϊόντα με λιγότερα συντηρητικά και βελτιωτικά. Προϊόντα που είναι κοντά στη φυσική τους ταυτότητα. Προτιμάμε εγχώρια ελληνικά προϊόντα.
Ι.Ψ.: Οι τυροκομικές μονάδες του χωριού είσαστε σχετικά μικρές. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σάς βοηθούν να επικοινωνήσετε τα εξαιρετικά προϊόντα που παράγετε σε ένα ευρύτερο κοινό, να ξανοιχτείτε;
Γ.Ζ.: Ναι, είμαστε μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, εν δυνάμει μεγαλύτερες, μπορούμε να πούμε. Βεβαίως, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σαν σύγχρονα μέσα επικοινωνίας βοηθούν πολύ να τύχουμε μεγαλύτερης αναγνωρισημότητας. Προσωπικά, εστιάζω στον παράγοντα
ποιότητα. Το όνειρο μου είναι να παραμείνω στα αυθεντικά προϊόντα, όπως τα ξέρουμε. Στο φυσικό τρόπο πήξης -ωρίμανσης-συντήρησης. Είμαι από τους ελάχιστους πλέον που χρησιμοποιώ φυσικές καλλιέργειες και φυσικούς τρόπους ωρίμανσης. Βεβαίως, είμαστε σε ένα σύγχρονο χώρο πια με προδιαγραφές και μηχανήματα, μα κάποια πράγματα θέλουμε να παραμείνουν ως έχουν. Άλλωστε, αυτό μας κάνει διαφορετικούς. Πάντα με αγάπη και σεβασμό στον καταναλωτή, στο ιδιαίτερο προϊόν που φτιάχνουμε, με σεβασμό και αγάπη πρώτα σε μένα και αυτό που κάνω.
Ι.Ψ.: Πείτε μας τα προϊόντα που παράγετε και πού τα διαθέτετε;
Γ.Ζ.: Τα προϊόντα που παράγουμε είναι τα κλασικά στην περιοχή. Βούτυρα, γραβιέρα, φέτα, ξερή μυτζήθρα, ανθότυρο, γιαούρτι παραδοσιακό αποκλειστικά και μόνο με φυσική καλλιέργεια (από γιαούρτι σε γιαούρτι), κεφαλάκι σε κερί. Κεφαλάκι σε ελαιόλαδο. Ένα προϊόν για το όποιο βραβευθήκαμε σε διεθνή διαγωνισμό το 2017.
Αποσπάσαμε το ασημένιο βραβείο ανάμεσα σε 780 συμμετοχές. Και φέτος θα λαμβάναμε μέρος σε διαγωνισμό στο Λονδίνο αλλά λ;oγω της πανδημίας έχουν ανακύψει
προβλήματα. Επίσης, πειραματιζόμαστε πάνω σε ένα καινούργιο προϊόν εξαιρετικό πιστεύουμε. Θέλει το χρόνο του. Τα προϊόντα μας τα διαθέτουμε εμείς οι ίδιοι απευθείας στους πελάτες μας. Έχουμε συγκεκριμένο πελατολόγιο σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, κυρίως Αγγλία, Γαλλία, Βέλγιο, Αμερική και Καναδά.
Ι.Ψ.: Η δουλειά σας είναι έτσι κι αλλιώς κουραστική, αγχώδης και ανταγωνιστική. Αυτή τη
δύσκολη εποχή πώς την αντιμετωπίζετε; Έχετε κάποια βοήθεια, ενημέρωση;
Γ.Ζ.: Κάθε δουλειά έχει τις δυσκολίες της. Η δική μας είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Εκτός όλων των άλλων που δεν είναι λίγα, δεν γνωρίζουμε γιορτές, αργίες, διακοπές, αλλά έχουμε συνηθίσει πλέον στην δια βίου τρεχάλα. Αυτόν τον δύσκολο καιρό δυσκολευόμαστε και εμείς, όπως όλοι μας. Βοήθεια και μέριμνα από το κράτος, αν εννοείτε, όχι δεν υπάρχει προς το παρόν. Όσο για ενημέρωση μια από τα ίδια. Η νομοθεσία κάθε μέρα αλλάζει και είμαστε
υποχρεωμένοι να γνωρίζουμε τα πάντα ωσάν νομοθέτες. Όσο για τα μέτρα ασφάλειας στον κλάδο μας υπήρχαν πάντοτε αυτά και περισσότερα.
Ευχαριστούμε για την φιλοξενία, ευχόμαστε τα καλυτέρα στον καθένα ξεχωριστά.
Προτιμάμε Ελληνικά, αγοράζουμε Ελληνικά, στηρίζουμε τοπικά.