Ιγνάτης Ψάνης
Οι νέοι είναι το θερμόμετρο της κοινωνίας. Όταν διαμαρτύρονται συλλογικά, όταν διαδηλώνουν, σημαίνει πως κάποια σοβαρή αρρώστια σοβεί στο σώμα και στην ψυχή της κοινότητας και πως κάποια εσωτερική δύναμη τους βγάζει στους δρόμους.
Μαθητές και φοιτητές δεν συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία, όμως, ο εσωτερικός τους παλμογράφος δονείται και ο νοητικός τους σεισμογράφος καταγράφει ακανόνιστες και μεγάλες, επικίνδυνες δονήσεις. Κάποιο μεγάλο κακό συντελείται στην κοινότητα, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι μουντή, θολή, δυσανάγνωστη.
Και ξεσηκώνονται.
Φιλοπόλεμες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, (ανα) τροφοδοτούν συνεχώς πολέμους
Η καθημερινότητά τους βαρετή και το μέλλον δυσοίωνο. Να επιβιώσουν ή να σπουδάσουν;
Και ξεσηκώνονται
Οι κολώνες, οι στυλοβάτες της κοινότητας, πολιτική, δικαιοσύνη, εκπαιδευτικό σύστημα, ενημέρωση, αθλητισμός έχουν φθαρεί. Πού να πιστέψουν οι νέοι;
Και ξεσηκώνονται
Η ακρίβεια κατατρώγει τον τίμιο ιδρώτα και οι ασπιρίνες (επιδόματα) δεν είναι παρά ένα ισχνό μέρος της κρατικής υπεφορολόγησης, ανίκανο να καλύψει βασικές ανάγκες. Οικονομική κρίση.
Και ξεσηκώνονται
Ιστορικά η νεολαία στην Ευρώπη και όχι μόνο λειτουργεί ως ο πυροκροτητής κοινωνικών αλλαγών. Είναι ο Ιερός Λόχος, η ελπίδα για ένα πιο ανθρώπινο, καθαρό και αισιόδοξο αύριο. Ξέρουν πολύ καλά πως κάτω από τέτοιες συνθήκες “υπάρχεις μόνο, όταν αντιστέκεσαι!”
Γι’ αυτό πάντα θα ξεσηκώνονται, ενάντια και σ’ αυτούς που δυστυχώς κάθε φορά θα επαναλαμβάνουν, μοιρολατρικοί, άβουλοι και άθλιοι, τα λόγια του Ελύτη ” οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες” (από την “Πορεία προς το μέτωπο”)
Και ξεσηκώνονται
Οι νέοι απαιτούν δικαιωματικά τον δικό τους ζωτικό χώρο, το δικαίωμα σε μια κοινότητα ισονομίας και ισοπολιτείας, απαιτούν μια ζωή καλύτερη των προηγούμενων και γι’ αυτό διεκδικούν λογοδοσία όσων διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα, ίσες ευκαιρίες στα γράμματα και στη δουλειά, μια στέγη και αμοιβές που να τους επιτρέπουν να ζουν και όχι να φυτοζωούν, ο μόχθος των ανθρώπων να επενδύεται στην παιδεία, στη υγεία, στην κοινωνική στήριξη των αδυνάτων, στην επιστήμη, στις τέχνες. Διεκδικούν το δικαίωμα να μπορούν να μείνουν στον τόπο τους και όχι να ξενιτεύονται.
Και ξεσηκώνονται
΄Όταν στις 22 Οκτωβρίου 2026 δημοσιεύτηκε άρθρο του Αντιεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Βασίλη Φλωρίδη, που τυγχάνει αδερφός του Υπουργού Δικαιοσύνης, σχετικά με τη διαφθορά σε ευρύτερο επίπεδο, αλλά και ειδικότερα στον χώρο της δικαιοσύνης. Τη διαφθορά η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο πάντα, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς. Μάλιστα, όταν κάνει αναφορά σε ιδιωτικά συμφέροντα (!), με γνώμονα τα οποία ο πολίτης πιστεύει ότι λαμβάνονται αποφάσεις.
Όταν κυριαρχεί παντού η δολιότητα, η λαμογιά, όταν επιβραβεύεται η υποστήριξη της υποκρισίας και των σκοπιμοτήτων, όταν βασιλεύει το κακώς εννοούμενο ατομικό συμφέρον και οι εντεταλμένοι φορείς πρόνοιας, φύλαξη και ασφάλειας δηλώνουν τυπικά παρόντες,
Τότε οι νέοι ξεσηκώνονται
Ας ακούσουμε τους νέους, γιατί αλλιώς παραμονεύουν δυο μεγάλη κίνδυνοι για την κοινότητα. Ο ένας είναι γυρίσουν απογοητευμένοι την πλάτη στους πολιτικούς αλλά και γενικότερα στην πολιτική, να ιδιωτεύσουν, να αδιαφορήσουν. Αυτό σημαίνει αφενός ότι δεν θα αιμοδοτείται η κοινότητα με φρέσκες και νέες ιδέες, θα αποδυναμώνεται πολιτικά και θα κυριαρχεί παντού ένα αρνητικό κλίμα συντήρησης και μια διάχυση της φθοράς σε πολύ μεγαλύτερο βάθος και πλάτος.
Και ο άλλος κίνδυνος, που ελλοχεύει, και δυστυχώς διαχέεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι η ενδυνάμωση, η ισχυρή εκλογική παρουσία στην κοινότητα της ναζιστικής ακροδεξιάς. Το φίδι έχει βγει πια από το αυγό του και, δυστυχώς, το κύριο έργο των μυωπικών πολιτικών μας είναι το τσαλάκωμα, ο εξευτερισμός, το ξεκατίνιασμα, η υποβάθμιση και υποτίμηση των αντιπάλων τους, η ανθρωποφαγία. Έτσι όμως πριονίζουν το κλαδί των αναγκαίων όρων συνεννόησης και συνεύρεσης, που αποτελούν τη βάση μιας δημοκρατικής κοινότητας. Η χυδαιότητα του πολιτικού λόγου αντανακλάται άμεσα στην αξία και στο κύρος της πολιτικής.
Έτσι, δυστυχώς, πολλοί νέοι φοβόμαστε πως θα επιλέξουν τον εθνικιστικό, προπαγανδιστικό, λαϊκιστικό και επικίνδυνο δρόμο μιας νέας “Χρυσής Αυγής” με άλλη έκδοση, γιατί έμαθε από τα λάθη της και θα αλλάξει προφανώς κάπως το προσωπείο της. Θα πιστέψουν δυστυχώς οι νέοι πως σηκώνουν την παντιέρα της εθνικής ανάτασης και αξιοπρέπειας. Μόνο που τότε θα είναι αργά, γιατί στα τόσα προβλήματά μας θα προστεθεί ακόμα ένα, ποιος ξέρει σε τι βάθος πλάτος και διάρκεια.
Ας ακούσουμε τους νέους όσο υπάρχει ακόμα χρόνος. Και ενώ το θερμόμετρο έχει χτυπήσει κόκκινο, εμείς αλλά και η Ευρώπη ολάκερη πάσχει από αχρωματοψία!!
Εξτρεμιστικά φαινόμενα των διαδηλώσεων δεν είναι ικανά να μειώσουν την ανάγκη άμεσων και ουσιωδών αλλαγών, που έχει ανάγκη ο κόσμος.