Λάβαμε και δημοσιεύουμε μία επιστολή, διαμαρτυρίας, καταγγελίας, εύλογης αγανάκτησης. Ο επιστολογράφος για ευνόητους λόγους θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. Το πρόβλημά του δεν είναι προσωπικό, εκφράζει όμως την προσωπική του ευαισθησία.
“Πού πήγαν τρία τεράστια αλμυρίκια στην περιοχή Περιβόλα στη Νυφίδα Πολιχνίτου? …. Τα έκοψαν πέρυσι και επειδή το ένα καναπέταξε το έκοψαν και φέτος. Ίσως έριξαν και φυτοφάρμακο για να μην βγάλουν ξανά κλαδιά. Μένουν μόνο οι χοντροί κορμοί να θυμίζουν ότι κάποτε κάποιοι θέλησαν να φυτέψουν και να περιποιηθούν δέντρα από τη μεριά της θάλασσας, να ομορφαίνουν τη Νυφίδα… Βέβαια η πρασινάδα τους εμπόδιζε κάποιον που πήρε το αλυσοπρίονο και…
Ρωτώ<<έχει δικαίωμα όποιος θέλει να ξεπατώνει δέντρα από τη μεριά της θάλασσας, όχι στο κτήμα του ή στην περιουσία του;…>> Δεν είναι περιουσία όλων μας; Φανταστείτε όποιου δεν του αρέσουν να το κάνει. …Αν έχει το δικαίωμα, σωπαίνω και ζητώ συγγνώμη για την ενόχληση. Αν δεν έχει τι πρέπει να γίνει, ποιος πρέπει να επέμβει, μήπως επιβάλλεται αποκατάσταση με άλλα;”
Ευχαριστώ