Ιγνάτης Ψάνης
«Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα νέο σταυροδρόμι. Μπορούν η Κίνα και οι ΗΠΑ να ξεπεράσουν την παγίδα του Θουκυδίδη και να δημιουργήσουν ένα νέο πρότυπο σχέσεων; Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε από κοινού τις παγκόσμιες προκλήσεις και να προσφέρουμε περισσότερη σταθερότητα στον κόσμο; Μπορούμε, προς το συμφέρον του κόσμου μας, των δύο λαών μας και του μέλλοντος της ανθρωπότητας, να χτίσουμε ένα πιο λαμπρό μέλλον για τις διμερείς σχέσεις μας;», διερωτήθηκε στη συνέχεια
«Αυτά είναι τα ερωτήματα που είναι ζωτικής σημασίας για την ιστορία, για τον κόσμο και για τους λαούς. Είναι τα ερωτήματα της εποχής μας στα οποία εσείς και εγώ πρέπει να απαντήσουμε ως ηγέτες μεγάλων χωρών», πρόσθεσε
Με αυτά τα λόγια υποδέχτηκε ο Κινέζος ηγέτης ΣΙ ΤΣΙΜΠΙΓΚ τον Πρόεδρο των ΗΠΑ ΤΡΑΜΠ.
Αλλά τι είναι η “παγίδα του Θουκυδίδη”;
Η «παγίδα του Θουκυδίδη» είναι ένας όρος που έγινε ευρέως γνωστός από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Γκράχαμ Τ. Άλισον για να περιγράψει μια εμφανή τάση προς τον πόλεμο, όταν μια ανερχόμενη δύναμη απειλεί να εκτοπίσει μια υπάρχουσα μεγάλη δύναμη από τη θέση της περιφερειακής ή διεθνούς ηγεμονίας.
Ο όρος γνώρισε τεράστια δημοτικότητα το 2015 και εφαρμόζεται κυρίως στην ανάλυση των σχέσεων μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών.
Η έκφραση αποδίδεται στον αρχαίο Αθηναίο ιστορικό και στρατηγό Θουκυδίδη και επινοήθηκε από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Γκράχαμ Τ. Άλισον γύρω στο 2011.
Βασιζόμενος σε μια παρατήρηση του Θουκυδίδη στο έργο του «Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου», ότι «ήταν η άνοδος της Αθήνας και ο φόβος που αυτή ενέπνεε στη Σπάρτη που έκαναν τον πόλεμο αναπόφευκτο», ο Άλισον χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει μια τάση προς τον πόλεμο όταν μια ανερχόμενη δύναμη (όπως η Αθήνα) αμφισβητεί το καθεστώς μιας κυρίαρχης δύναμης (όπως η Σπάρτη).
Ο Άλισον ανέπτυξε αυτό το θέμα εκτενέστερα στο βιβλίο του του 2017 με τίτλο «Προορισμένοι για τον πόλεμο», στο οποίο υποστήριξε ότι «η Κίνα και οι ΗΠΑ βρίσκονται επί του παρόντος σε πορεία σύγκρουσης που οδηγεί στον πόλεμο».
Αν και ο Άλισον υποστηρίζει στο «Προορισμένοι για τον πόλεμο» ότι ο πόλεμος μεταξύ μιας «κυρίαρχης δύναμης» και μιας «ανερχόμενης δύναμης» δεν είναι αναπόφευκτος, ο πόλεμος μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί και απαιτεί εκτεταμένη και εντατική διπλωματική προσοχή και προσπάθεια στην περίπτωση μιας «παγίδας του Θουκυδίδη».