Στο κατάμεστο από κοινό Θέατρο του Φ.Ο.Μ
τιμήσαμε τις μανάδες τού κόσμου,
τις εν ζωή, πολύχρονες και γερές να είναι
και τις «προαπελθούσες», αναπαυμένες να’ ναι οι ψυχές τους!
***********
Μάνα Γλυκοφιλούσα!
( Σαν παιδική…προσευχή )
« Ω Παναγιά μου Δέσποινα και τού Θεού Μητέρα,
σε Σένα παραδίνομαι και νύχτα και ημέρα…»
Λιγοπιστώ και σκιάζομαι, και πάλι αναθαρρεύω,
στα χρόνια της απείθειας και της οργής, γυρεύω
ξέφωτο νά’βρω απάνεμο και Σένα να ζυγώσω,
άσοφος, άδολος κι απλός, τη χάρη Σου να νιώσω.
Καθάρισέ μου της ψυχής, σπίλους της αμαρτίας
και δώρισέ μου τη χαρά θείας Σου ευλογίας.
Δώσ’ μου την αθωότητα, μικρού παιδιού να μοιάζω,
στα λόγια και στα έργα μου, κι ολούθε που κοιτάζω.
Εβάρυναν τους ώμους μου, της βιωτής οι έγνοιες
κι αποζητώ αλλοτινές στιγμές παραδεισένιες,
τού παιδικού τού γλυκασμού τ’ ονείρου μου που ζούσα,
π’ αρχόσουν και με χάϊδευες, Μάνα Γλυκοφιλούσα.
Μάνα Εσύ, μάνα κι αυτή που γέννησε εμένα,
που γέλαγε, πού δάκρυζε σαν μίλαγε με Σένα,
τους πόθους και τα όνειρα και κάθε της λαχτάρα
κρυφά που σού τ’αράδιαζε και σ’ άναβε λαμπάδα.
Βρες την εκεί πού βρίσκεσαι, δέξου την προσευχή της,
κάτι θαν έχει να σού πει πάλι για το παιδί της.
Βρες και την άλλη, την γλυκιά και μάνα των παιδιών μου
που στέρεψε για χάρη της το δάκρυ των ματιών μου.
Σίγουρα θα’χει να σου πει τώρα να σου γυρέψει
για τάμα που δεν πρόλαβε πριν απ’ την γη μισέψει.
Μας λείπει, την λατρεύουμε μαζί Σου, κι άλλες μάνες,
μάνα αυτή, μάνα κι Εσύ, μάνες του κόσμου μάνες!!
* * * * * * *
Ξύπνα με μάνα!
*Μάνα, γίνου πιο νια και ξύπνα με, με τ’απαλό σου χάδι,
πρωΐ-πρωΐ να σηκωθώ να πάω στο σκολειό μου.
Πόσες φορές λαχτάρησα γλυκειές στιγμές το βράδυ
στον ύπνο μου που διάβαινα στο είναι το παλιό μου!
*Ξύπνα με απ’ τον λήθαργο που μ’ έριξαν τα χρόνια,
να γυροφέρω τα δρομιά, την νιότη ν’ ανταμώσω,
ν’ ανοίξω στήθια διάπλατα να μπάσω στα πνεμόνια
ζωντάνια απ’ την φρεσκάδα της κι αλλού να τήνε δώσω
*Βάλε δυο χούφτες στο χαρτί αμύγδαλα και σύκα,
κι ακόμα σε παρακαλώ σύρε να ξετρυπώσεις
την ξεχασμένη σάκα μου εκεί που την αφήκα,
κι αν την σκονίσαν οι καιροί μη με πικρομαλώσεις.
*Κι εγώ θ’ αφήσω τους καημούς και το διπλό κρεβάτι,
πριν το κουδούνι ν’ακουστεί στην τάξη μου θα φτάσω,
δασκάλους και συμμαθητές κι ένα χρυσό κομμάτι
απ’ την ζωή μου που κρατά, μ’ αγάπη ν’ αγκαλιάσω.
*Γίνου πιο νια και ξύπνα με μάνα μου να γυρίσω
στο διάβασμα, στο κλέψιμο, στην ντάμα, στο θρανίο,
κι απ’ το πικρό μου σήμερα στο χτες να ξεπορτίσω
να ζήσω εν’ ατέλειωτο κρυφό σκασιαρχείο!!
* * * *
Βαγγέλης Χατζημανώλης
Συντελεστές τής εκδήλωσης:
**Έναρξη με κεντρική ομιλήτρια την Νίκη Χατζημανώλη, πτυχιούχο «Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών», με θέμα «Σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις και εργαζόμενη μητέρα»! (πρώτη και δεύτερη φωτογραφία).
*Απαγγελίες ποιημάτων από τους ποιητές: Αγγέλα Πάσχου, Μυρσίνη Πετρέλλη, Λένα Λέκκα, Μάρω Παπαδημητρίου, Πέρθα Καλέμη, Γιώργο Γκορτζιώτη, Ελπινίκη Γκόλια, Μαρία Παπάλα, Δέσποινα Τζαννή, Αλεξάνδρα Παπαπάντου, Νέλη Τσαχπινέλλη, Άσπα Κοπανέλλη, Γεράσιμο Βενέτα, Γιώργο Κακάμπουρα, Βαγγ. Χατζημανώλη.
*Το πρόγραμμα πλαισίωσε με παλιά κομμάτια τζαζ, σύμφωνα με το πνεύμα τής ημέρας, «Το τρίο τζαζ» από τους καθηγητές τού Μουσικού Σχολείου, Παναγ. Σαλάνη, πιάνο, Στρατή Μαμουλέλλη, βιολοντσέλο, Κώστα Κρομύδα, ντραμς, και έκτακτη συμμετοχή του Νίκου Κουτζαμάνογλου με τρομπέτα.
** Η εκδήλωση έκλεισε με ένα «Επιθεωρησιακό σατιρικό νούμερο» από τον Βαγγ, Χατζημανώλη και την παρτενέρ του Μάρω Παπαδημητρίου!
Την όλη καλλιτεχνική διεύθυνση είχε ο πρόεδρος τού «Συλλόγου Επάνω Σκάλα» Γεράσιμος Βενέτας!
*********