
Το χωριό είναι φημισμένο για την Πηγή του Αγίου Ιωάννου Λισβορίου, που ρέει σε μια ωραία περιοχή, όπου καλλιεργείται και το μοναδικό γλυκάνισο της νήσου (αρωματικό για το τοπικό ούζο).
Η θερμοκρασία των υδάτων είναι από τις πιο υψηλές (69οC).[1] Η πηγή χαρακτηρίζεται υπέρθερμος, χλωρονατριούχος, ισότονος.
Το νερό αυτό κρίνεται κατάλληλο για να βοηθήσει σε παθήσεις, όπως:
αιμορροΐδες (μετεγχειρητικό στάδιο),
- αρθρίτιδες,
- γυναικολογικά,
- δερματοπάθειες,
- δοθιήνωση,
- έκζεμα (νεογνών, εφήβων),
- ισχιαλγίες,
- λευκόρροια,
- παροδοντοπάθειες,
- ρευματισμούς / ρευματοπάθειες,
- τραυμάτων (χρόνιες εκφυλιστικές εκβάσεις).
Η λουτρική περίοδος αρχίζει την 1η Μαΐου και τελειώνει την 31η Οκτωβρίου.
Δυστυχώς, όμως αυτός ο εθνικός πλούτος, το μαγικό νερό σήμερα ρέει ελεύθερα και αναξιοποίητο (παραπάνω φωτογραφία)… Και να σκεφτεί κανείς, ότι κάποτε το χωριό ζούσε από τον ιαματικό τουρισμό!!!

ΠΗΓΗ: Γ. Λεκακης “Οι 755 ως τώρα γνωστές ιαματικες πηγες της Ελλαδος”, 2016. Γ. Λεκακης “Συγχρονης Ελλαδος περιηγησις”. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 5.1.2017.,
Το Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης ενέκρινε την παραχώρηση της διαχείρισής της ιαματικής πηγής Λισβορίου στον Δήμο Δυτικής Λέσβου, μια απόφαση. που διευκολύνει την αναβάθμισης και ανάπτυξης ενός φυσικού πόρου με σημαντικές προοπτικές για την περιοχή.
Επίσημο αίτημα υπέβαλε ο Δήμος Δυτικής Λέσβου στις 9 Μαρτίου 2026, ζητώντας να του παραχωρηθεί η διαχείριση της Ιαματικής Πηγής Λισβορίου. Το αίτημα εξετάστηκε από την ΑΔΕΛ Α.Ε., η οποία διαχειριζόταν μέχρι σήμερα την εγκατάσταση, και στη συνέχεια εισήχθη προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης.
Η παραχώρηση της διαχείρισης συνοδεύεται από έναν συγκεκριμένο σχεδιασμό αξιοποίησης, ο οποίος αποτυπώνεται στην οικονομοτεχνική μελέτη που ενέκρινε ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο Δυτικής Λέσβου στις 4 Ιουνίου. Η μελέτη προβλέπει την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την εκμίσθωση των εγκαταστάσεων σε ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος θα αναλάβει την πλήρη αποκατάσταση, αδειοδότηση και επαναλειτουργία των θερμοπηγών.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η μίσθωση θα έχει διάρκεια 20 ετών με δυνατότητα παράτασης για ακόμη 5 χρόνια, ώστε να εξασφαλιστεί ο απαραίτητος χρόνος για την απόσβεση της επένδυσης και τη βιώσιμη λειτουργία της εγκατάστασης. Ως ελάχιστο ύψος επένδυσης ορίζεται το ποσό των 200.000 ευρώ, ενώ το επενδυτικό σχέδιο θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέσα σε διάστημα έως 24 μηνών από την ανάληψη της εκμετάλλευσης.
Η οικονομοτεχνική μελέτη καταγράφει ότι οι Θερμοπηγές Λισβορίου διαθέτουν ήδη σημαντική υλικοτεχνική βάση για επαναλειτουργία. Το ακίνητο εκτείνεται σε έκταση 3.889,59 τετραγωνικών μέτρων και περιλαμβάνει λουτρικούς χώρους, βοηθητικές εγκαταστάσεις, προθαλάμους και άλλα κτίσματα που μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την ανάπτυξη μιας σύγχρονης μονάδας θερμαλισμού και ευεξίας.
Ωστόσο, η μελέτη διαπιστώνει ότι απαιτείται εκτεταμένη αναβάθμιση των κτιριακών υποδομών, των ηλεκτρολογικών και υδραυλικών εγκαταστάσεων, των δικτύων αποχέτευσης και των συστημάτων διαχείρισης του ιαματικού νερού, προκειμένου ο χώρος να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις λειτουργίας και αδειοδότησης.
Στην οικονομοτεχνική μελέτη επισημαίνεται ότι οι Θερμοπηγές Λισβορίου αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους φυσικούς και αναπτυξιακούς πόρους της νότιας Λέσβου. Η αξία τους δεν περιορίζεται μόνο στο θερμομεταλλικό νερό, αλλά συνδέεται με την ιστορία του λουτρικού συγκροτήματος, τη σχέση του με την τοπική κοινωνία και τις δυνατότητες ανάπτυξης ειδικών μορφών τουρισμού.
Η επαναλειτουργία των εγκαταστάσεων εκτιμάται ότι μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση του θερμαλιστικού και τουρισμού ευεξίας, στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και στη δημιουργία νέων αναπτυξιακών προοπτικών για τη νότια και δυτική Λέσβο. Παράλληλα, η αξιοποίηση των πηγών εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό ανάδειξης των ιαματικών πόρων του νησιού, με στόχο τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου εναλλακτικού τουρισμού που θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου



